سال ۱۴۰۲

پست سال ۴۰۲ باید تقدیم بشه به یه دوست، یه همراه یه رفیق که این همه سال با من اینجاست و درکنار هم زندگی میکنیم.❤️برای مهشید عزیزم که رنگ بودن به رفاقت میبخشه❤️برای هرکسی دوست و رفیق معنی خاص خودش رو داره، برای من هم!"رفیق خونه امن آدمِ"همونجایی که ارامش داری، قوت قلب داری، قوی میشی و برای غلبه بر مشکلاتت نیروی دو چندان میگیری، همونجایی که بدون ترس از قضاوت شدن حرفات رو میزنی، از درد و دلات میگی و درد و دلاش رو میشنوی."رفیق برای من خونه امیدِ"همونجایی که اگه از همه جا خسته شدی بهش پناه میبری، زیر سایبونش می ایستی و طوفان بیرون رو نگاه میکنی، همونجایی که راه حل همه مشکلاتته، همونجایی که با هیچ جای دیگه توو دنیا عوضش نمیکنی."رفیق برای من یکی از اصل های زندگیه"که اگه نباشه یه جا که نه، کل زندگی میلنگه. مهشید جانم تو برای من همیشه رفیق بودی و هستی، حتی اگه دیر به دیر ببینمت، حتی اگه خیلی باهات صحبت نکنم، اول و آخرش هستی و این من رو به دنیا امیدوار میکنه."مرسی که هستی" تو ادم امن، خونه امید و خودِ زندگی هستی. بمونی برام رفیق جانم